Verslag Welpen Zomerkamp 2010

Het zomerkamp is ieder jaar weer de uitsmijter van het seizoen, en ook dit jaar was dit weer het geval. Een ontzettend toffe, spannende week vol met activiteiten. Centraal stonden dit jaar ‘De Bokkenrijders’. Onder aanvoering van Hugo van Gelderland raasden dit stel in de achttiende eeuw (het jaar 1724 in ons verhaal) door het land en roofden ze van iedereen die maar iets van waarde had. Om Hugo van Gelderland voor eeuwig te verjagen uit zijn huis (het clubhuis in Hoevelaken) moesten de welpen iedere dag één van zijn handlangers verslaan.

Op zondag stond het verhaal van Hugo van Gelderland echter nog even op een laag pitje, aangezien niets minder dan de WK-finale op het programma stond. Na een kop soep met wat stokbrood gegeten te hebben, knoopte Sonny een prachtig theater in elkaar en konden we via Digitenne de wedstrijd live volgen. Jammer maar helaas, de wedstrijd ging verloren en iedereen ging langzaam naar bed. In het holst van de nacht volgde al direct een spannende dropping, waarbij groepjes welpen samen met de leiding vanaf een punt naar het clubhuis terugliepen.

Dag twee kregen we bezoek van H. Oogbau, een adjudant van Hugo van Gelderland gespecialiseerd in het bouwen van torens. Hij gaf ons de opdracht om een zo groot mogelijke toren in elkaar te zetten. Helaas liet het weer het niet toe direct te beginnen met knopen en bouwen, en dus trokken we richting het speelparadijs MonkeyTown om daar de middag te beleven. ’s Avonds trok het weer bij en na een heerlijke maaltijd (kip, aardappeltjes en appelmoes) werd begonnen aan de bouw van de toren. Hendrikus (zoals hij ook genoemd werd) keerde ’s avonds terug om ons te vertellen dat hij verslagen was en we het eerste object (een hamer) op het Bokkenrijders-bord konden zetten.

Op dinsdag stelde Tinus van Ocht ons aan zich voor. Spoorzoeker dat hij was, geloofde hij niets van onze kunsten in het lopen van een tocht. We liepen van plek naar plek – met ondertussen steeds een opdracht of spelletje – op zoek naar aanwijzingen en keerden succesvol terug op het clubhuis. Aldaar had de leiding heerlijke spaghetti gekookt en konden we aanvalluh. T. van Ocht bezocht ’s avonds ons clubhuis weer en was onder de indruk van onze kunsten, en beloonde ons met een kompas, wat als tweede object op het Bokkenrijders-bord geplaatst werd.

Woensdag kwam handlanger nummer drie langs, genaamd Johannes van Atten. Hij, rover pur sang, gaf ons de opdracht om te laten zien dat we net zo goed konden jatten als hij. Bepakt en bezakt trokken we naar het bos om daar de daglichtvariant van ‘het spel met de lamp’ te spelen; één welp heeft door een open bekertje (zie foto van Tim) slechts beperkt zich en moet proberen om de aanstormende welpen te zien. Vervolgens was het zaak om uit een smerig vijvertje van de bodem een object naar ons te hengelen. ’s Middags op het clubhuis gleden de welpen samen met de leiding nog over een zeepbaan, gemaakt van een stel zeilen met heel veel wasmiddel. Super gaaf! De spelletjes werden gecompleteerd door een potje ‘vlaggenroof’, waarbij de zeer intelligente opmerking gemaakt werd dat jatten uiteindelijk alleen maar tot ruzie en gezeur leidt. Hé, was dat niet iets om aan Jacobus van Atten te vertellen? J. van Atten stemde in met onze conclusie en beloonde ons met een gouden dukaat.

De laatste dag stond in het teken van ‘het dagje uit’. Traditioneel de dag dat we naar een zwembad gaan, daar vervolgens patat eten en terugkeren op het clubhuis om de ‘bonte avond’ te beleven: lekker rond het kampvuur zitten, chips & cola verorberen, bananenbootjes maken (vraagt u maar aan de welpen hoezeer dat smullen was) en leuke stukjes opvoeren. Tussen de bedrijven door wisten de welpen ook nog de laatste handlanger van Hugo van Gelderland te verslaan: Jacoba Vintmuhnyd. Door een aantal vragen over de week goed te beantwoorden werden de puzzeltjes van een Chinese Tangram verzameld, die vervolgens in elkaar gezet werd en waaruit bleek dat de echte naam van de spion ‘J. Hepmeniet’ was. Met alle vier de objecten verzameld, ging iedereen naar z’n bedje toe, in afwachting of we vrijdag Hugo van Gelderland konden verslaan.

En jawel hoor, dat konden we. Na het ontbijt hebben de welpen, samen met de ouders, aanschouwd hoe Hugo van Gelderland van zijn fysieke vorm veranderde in een geest en daarmee het clubhuis verliet. Het mysterie werd ontrafeld en de week werd daarna fantastisch afgesloten. Als leiding kijken we terug op een super leuke week, vol spanning en avontuur. We weten bijna zeker dat de welpen het ook zo ervaren hebben. Tot volgend seizoen!

Bekijk dit album voor een reeks foto’s. Begin volgend seizoen wordt een foto-ochtend georganiseerd waarin alle foto’s gepresenteerd worden!